Thursday, August 24, 2006

ഈ ദീപം അണയുന്നു

നമ്മളുടെ പ്രണയം കാറ്റിലുലയുന്നു
നിലാവിന്‍റെ നിഴലില്‍
തെളിഞ്ഞു നിന്ന
ദീപങ്ങള്‍
‍പിന്നില്‍നിന്നാരോ
ഊതിക്കെടുത്തുന്നു...

കൂട്ടുകാരാ..
നിന്‍റെ കാലുകളുടെ
പിന്നില്‍ നിന്നുള്ള ശബ്ദം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്
എത്രയോ തവണ
ഞാന്‍ എനിക്കുതന്നെ നല്‍കിയ
മുന്നറിയിപ്പുകള്‍
അവഗണിച്ചു ഞാന്‍ , നീയും

കൂട്ടുകാരാ..
അതു നീതന്നെയല്ലേ..
എനിക്കറിയമാമായിരുന്നു,
എന്നിട്ടും ..
നമ്മള്‍ പിരിയാതിരുന്നത്
എന്തായിരുന്നു...

ഇരുളും വെളിച്ചവും
ഒന്നാകുന്നേടത്തു നിന്ന്
ഞങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ സ്വപനങ്ങളും
പ്രണയവും
ഇവിടെ അവസാനിക്കുമെന്നു
മനസില്‍ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നു

ആവാം..
എല്ലാം നമുക്ക് പാതിവഴിയാക്കി
പിരിയാം
മറക്കരുതാത്ത സ്വപ്നങ്ങളും
പിറക്കാതെ പോയ നോവുകളും സാക്ഷി

സ്വന്തമല്ലാതെസ്വന്തമാക്കിയ
നിന്‍റെ
ഹൃദയവുംസ്വപ്നങ്ങളും
തിരികെത്തരാം

എല്ലാം എനിക്കു നഷ്ടമാവുന്നു
നീയും
നിന്‍റെ ഹൃദയവും
എത്രയോ നാള്‍ ഞാന്‍എന്‍റെ
ഹൃദയത്തോടു ചേര്‍ത്തുവച്ച
നിന്‍റെ നിഴലുകള്‍..

ഓര്‍ക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമാണത്
എങ്കിലും
ഞാന്‍ എല്ലാം തിരികെത്തരുന്നു.

അറിയുമോ കുട്ടീ
നിന്നെ ഞാന്‍
എത്ര തീവ്രമായി പ്രണയിക്കുന്നെന്ന്.

എന്‍റെ
ഹൃദയത്തിലെവിടെയോവിങ്ങുന്ന
നൊന്പരങ്ങള്‍കാണാന്
‍എപ്പോഴും നീയുണ്ടാകുമെന്നു
എത്രനാള്‍ ഞാന്‍ സ്വപ്നം
കണ്ടുവെന്നറിയുമോ..
വേണ്ട.
എല്ലാത്തിനും യാത്രാമൊഴി.